ADO Den Haag is bijna verkocht. De Groep Lentze/Jol wil miljoenen op tafel leggen om de club uit buitenlandse handen te houden. Als ook de laatste hobbel – de verkoop van het stadion – is genomen, krijgt de club weer een Haagse smoel. Het is het verhaal van een lokale vastgoedjongen die maandenlang voet bij stuk hield en uiteindelijk alle cowboys en luchtfietsers de baas werd.

TEKST: Stef de Bont (Voetbal International)

Het was maandenlang een nek-aan-nek-race in Den Haag. Waar zou de champagne eerder worden ontkurkt; op Het Binnenhof of in het Cars Jeans Stadion? Het laatste won. Waar de kabinetsformatie nog altijd op zich laat wachten, heeft ADO Den Haag bijna een nieuwe eigenaar. Of zeg maar gerust eigenaren. En het is Jeroen Lentze (46) die zitting neemt in het ADO-torentje.

Jeroen Lentze zegt u? Wie dat is? Het gaat toch om Martin Jol? Bij de berichtgeving over een mogelijke overname door de Groep Lentze/Jol wordt steevast de beeltenis van Jol gebruikt. Logisch. Hij is bekend bij het grote publiek. Een mooie carrière als voetballer, een trainer met een prima palmares. Een geboren Hagenees bovendien. Hij is ook zeer betrokken bij de overname en moet een prominente rol gaan spelen bij het nieuwe ADO. Toch sprak hij naar eigen zeggen maar één keer met de mensen bij de club die de overname in goede banen moesten leiden. Dat was een maand of vier geleden. Het was Lentze die, hoewel hij van alle kanten tegen werd gewerkt, de deal probeerde rond te maken.

RECHTSZAAK
De aanhouder wint. Net als de kabinetsformatie was de ADO-overname er eentje van de lange adem. Vorig jaar september sprak de voormalig grootaandeelhouder, het Chinese United Vansen, al met potentiële kopers. Later zouden de beleidsbepalers in Den Haag hetzelfde doen. Als we alle (zogenaamd) geïnteresseerde partijen bij elkaar optellen, komen we makkelijk in de dubbele cijfers.

Cowboys, handelaren, fantasten, maar ook mensen met gevoel voor de club. Een enkeling hield het bij een simpel mailtje, een ander keerde tot drie keer toe terug aan tafel. Amerikanen, Zwitsers en Duitsers; allemaal hadden ze wel oren naar een voetbalclub achter de duinen. VI legde de hand op wonderbaarlijke presentaties en mailverkeer. Van Duitsers die miljoenen in de club wilden steken tot aan Amerikanen die wilden samenwerken met Haagse amateurclubs die al jaren niet meer bestaan.

Maar tot een deal kwam het niet. Waar de één zich niet kon vinden in de organisatieconstructie in de Hofstad, was de volgende niet in staat om keiharde euro’s op tafel te leggen. Waar de financiële en sportieve problemen zich intussen verder opstapelden, duurde de ADO-soap maar voort.

Er was echter één man die immer geïnteresseerd bleef. Iemand die achter de schermen met talloze potentiële kopers sprak en er werkelijk alles aan deed om aan tafel te komen: Jeroen Lentze.

Wij kwamen zijn naam halverwege april voor het eerst tegen. Destijds werden we getipt dat hij samen met zijn broer Martijn bezig was om een invloedrijk clubje mensen te bewegen de club over te nemen. We belden hem op. ‘Ik kan op dit moment niks melden over ADO’, zei hij destijds voorzichtig. ‘Er wordt gekeken of er draagvlak is om iets op te pakken. Wellicht kan ik over een aantal weken meer duidelijkheid geven.’

Een week later kwam het bericht naar buiten dat de broers Lentze aanwezig waren in het gerechtsgebouw van Den Haag, bij de rechtszaak die ADO had aangespannen tegen United Vansen (UVS). De Chinese grootaandeelhouder had nog een betalingsachterstand van luttele miljoenen. Namens UVS nam niemand de moeite om naar Den Haag te komen, de gebroeders Lentze hadden zich als belanghebbenden aangemeld bij de portier, aldus berichten in de media. In werkelijkheid was Lentze bij de rechtbank met zijn zoon Yairo Leon (17), die zelf bij diverse bvo’s voetbalde zoals Feyenoord, Vitesse en Dordrecht.

ADVOCAATKOSTEN
Lentze was serieus. Hij sprak met meerdere buitenlandse partijen die geïnteresseerd waren in een overname en smeedde uiteindelijk een collectief met Martin Jol en Ed Maas. In tegenstelling tot het overgrote deel van de andere geïnteresseerden, sloten zij al in een vroeg stadium een deal met UVS. Toch kwamen ze maar moeilijk aan tafel in Den Haag. Het had er meer dan eens alle schijn van dat de zittende bestuursleden een sterke voorkeur hadden voor andere partijen. En dus trok Het Haags Collectief (HHC), zoals de heren zich noemden, zich meermaals openlijk terug uit de overnamestrijd.

Formeel keerde Maas ook nooit meer terug. Diverse bronnen laten echter aan VI weten dat de multimiljonair op de achtergrond nog altijd betrokken is bij het project. Hij zou alleen niet meer in de spotlights willen. Lentze nam het voortouw. Hij ging in gesprek met de clubleiding, probeerde (veelal tevergeefs) in gesprek te komen met de gemeente Den Haag en liet alles uitzoeken door zijn advocaten. Dat liep aardig in de papieren. Toch hield hij voet bij stuk. Zo populair als het duo Lentze-Jol was bij de achterban, zoveel weerstand riepen de twee op binnen de club. Daar lagen meerdere redenen aan ten grondslag

‘Eerst dacht ik dat het zijn broer Martijn was die geld had’, vertelt iemand die direct betrokken is bij het overnameproces maar anoniem wenst te blijven. ‘Maar Jeroen is minimaal even vermogend als zijn broer, die wat bekender is bij ADO vanwege zijn skybox. Maar het was Jeroen die maar door bleef pakken. Hij heeft geen moment losgelaten. Ook heeft hij al heel veel advocaatkosten gemaakt om uiteindelijk de club over te kunnen nemen. Ik hoef jou niet te vertellen wat al die advocaten bij elkaar kosten. Hij had maar één belang en dat was ADO in Nederlandse handen krijgen.’

We zochten de voorbije maanden meermaals contact met Lentze die, om het proces niet te schaden, maar weinig kwijt wilde. Zijn directe omgeving typeert hem als een duizendpoot met een voorliefde voor vastgoed en elektronische muziek. Het begon eind vorige eeuw toen hij een huis kocht in het Laakkwartier, waar hij vlakbij opgroeide in Oud Rijswijk. ‘Toen hij samen ging wonen, besloot hij de woning te verhuren. Hierna ging het balletje pas echt rollen en kocht hij onroerend goed om dit vervolgens weer te verhuren’, lezen we op een van zijn websites.

In 2004 haalde hij zijn diploma International Business and Management aan De Haagse Hogeschool en vervolgens maakte Lentze naam in diverse sectoren. Wie hem googelt, komt al snel uit bij het Haagse Short Stay Property. Maar eerder verdiende hij ook zijn geld in de horeca, club events en festivals, en Telecom. Een selfmade man, die zich ook bezig zou houden met het herontwikkelen en renoveren van Spaans vastgoed, resorts in tropische landen waaronder Indonesië en met een sterke voorliefde voor ADO en zijn stad Den Haag.

STADION
Zijn zakeninstinct heeft Lentze geen windeieren gelegd. Wél heeft hij er nooit een geheim van gemaakt andere investeerders nodig te hebben om de club te kopen. Uiteindelijk verzamelde hij een welvarend clubje met andere, veelal vastgoedondernemers om zich heen. Tezamen waren ze in staat om het minimale noodzakelijke bedrag van zo’n zeven miljoen euro op tafel te leggen. Maar toen dat geregeld was, stonden ze nog altijd in de wachtrij.

De Haagse club was nog in gesprek met een andere partij, wat ondernemer Atom Zhou moet zijn geweest. Er waren echter twijfels over de financiële daadkracht van deze partij. Iets wat werd onderbouwd door Bob Heere, een Nederlander die eerder namens een Amerikaanse partij aan tafel zat.

Uiteindelijk, na lang wachten, bellen, mailen en appen werd de nieuwe Groep Lentze/Jol weer een serieuze gesprekspartner. Voordeel was dat ze goed lagen bij de ADO-achterban. Jol wordt gezien als een clubicoon en Lentze wist de afgelopen maanden steeds meer mensen van zijn plannen te overtuigen. Hij beantwoordde via social media vragen van supporters en toen de eigen aanhang op 10 juli een demonstratie hield bij het Cars Jeans Stadion, was hij een opvallende aanwezige.

Maar zo populair als het duo was bij de achterban, zoveel weerstand riepen de twee op binnen de club. Daar lagen meerdere redenen aan ten grondslag. Neem de deelname van Jol. Vrij recent nog wierp hij zich op als adviseur om ADO er sportief bovenop te helpen. In diezelfde periode maakte hij weinig vrienden in de bestuurskamer. De 65-jarige Hagenees was op z’n zachtst gezegd niet bepaald onder de indruk van diverse bestuurders en de manier waarop er op kantoor werd gewerkt. Deze mensen wisten dan ook zeker dat als Jol zijn rentree zou maken, er een heel andere wind zou gaan waaien.

Daarnaast stelde de Groep Lentze/Jol vanaf dag één harde voorwaarden aan een overname. Maandenlang ging het in het Cars Jeans Stadion over minderheidsaandeelhouders. Een aantal personen met ontegenzeggelijk veel macht binnen de club. Binnen de geldende organisatiestructuur was het moeilijk om grote beslissingen door te voeren. Iets waar UVS eerder ook al tegenaan was gelopen. Lentze en consorten wilden dan ook enkel instappen als aandelen van de HFC en Toekomst Stichting ADO anders zouden worden ingericht. Uiteindelijk kwam er op 9 juli, na lang touwtrekken, een bevrijdend persbericht. De directie, de rvc én de minderheidsaandeelhouders zouden hun zetel en aandelen opgeven als dat de overname zou versnellen. Spreek gerust van een succesje, al was het rijkelijk laat. De nieuwe grootaandeelhouders willen investeren in de sportieve en financiële toekomst van de club en niet simpelweg geld overmaken naar de gemeente.

Een tweede harde eis, ook van HHC, was dat de gemeente mee zou denken over de hoge stadionhuur. De Groep Lentze/Jol rekende voor dat het met alle bijkomende kosten zo’n miljoen euro per jaar neer moest tellen voor het gebruik van het Cars Jeans Stadion. Dat zou dan nog boven op de afkoopsom aan United Vansen, een overbruggingskrediet, de schuldenlast én de garantstelling komen. De nieuwe grootaandeelhouders willen investeren in de sportieve en financiële toekomst van de club en niet simpelweg geld overmaken naar de gemeente.

Bovendien zijn het ondernemers. En ondernemers zien kansen. Dus ook met het stadion. In een vroeg stadium vertelde Lentze al dat hij meerdere evenementen in en rondom het stadion wilde organiseren, onder andere om zo de kosten van het stadion te delen. En dus wil de Groep Lentze/Jol het stadion nu van de gemeente kopen. Dinsdagavond is er een collegevergadering. Bij ADO hoopt men dat het stadiondossier dan ook ten sprake komt. Het is immers het laatste overgebleven struikelblok met het oog op een definitieve overname.

SCHULDENVRIJ
Stel dat het lukt. Dat na maanden van pokeren en onderhandelen ADO eindelijk in Nederlandse handen komt. Dan moet er flink worden doorgepakt. Eerst moeten de ongeveer 150 schuldeisers worden afbetaald volgens de afspraken die zijn gemaakt onder de Wet Homologatie Onderhands Akkoord. Dat is doorberekend in het totaalbedrag dat op tafel moet worden gelegd.

Daarna moet de complete organisatie opnieuw worden ingericht. Bovendien – en dat is niet onbelangrijk – heeft de Groep Lentze/Jol vanaf dag één gezegd dat ze niet enkel in de club stapt om een faillissement te voorkomen. Ze wil de club laten groeien, zowel sportief op het veld, als in bredere zin. Zo liggen er plannen om het merk te verbreden met onder meer ADO-vrouwenvoetbal, ADO-honkbal en een nauwere samenwerking met City Marketing Den Haag.

Het goede nieuws voor de ADO-supporters is dat er eindelijk licht aan het einde van de tunnel lijkt te komen. Dat hun club niet failliet gaat én dat Den Haag hoogstwaarschijnlijk weer in Haagse handen komt. Als er ook een oplossing is gevonden voor het stadiondossier, kunnen Jeroen Lentze en consorten doen wat ze het liefste willen: duurzaam bouwen. Dan zou dit jaar nog de eerste Haagse formatie een feit zijn. Aan Mark Rutte en zijn collega’s op Het Binnenhof om dat voorbeeld te volgen